De naam "Odilon Mortier" zal bij vele mensen ook vandaag nog sterke emoties oproepen. Voor de ouderen is hij de man die een dikke veertig jaar geleden eindelijk de onafhankelijkheid van Oost-Vlaanderen wist te bedingen, de jongeren zullen hem dan weer eerder kennen als zanger, gitarist en songwriter van de rockgroep "Coldplay". Vandaag is het precies drie jaar geleden dat Odilon -of 'The Big O' zoals hij in de volksmond genoemd wordt - overleed en daarom kijken we vandaag hier terug op zijn rijkgevulde leven. De levensloop van Mortier is een verhaal van strijd en tragedie, maar ook en vooral een verhaal van humor en hoop. En gore seks.
Odilon Nicholastereneerroof Octopussy Mortier werd geboren aan boord van de RMS Titanic op 12 april 1912. Odilon, de zoon van een Maleisische spionne en een Hongaarse IT-specialist, leed aan de zeldzame ziekte matrixmatosis. Mensen die lijden aan deze ziekten zijn verplicht met intervallen plots even te leven in slow motion. Zo kwam het dat Mortier zijn 21ste verjaardag pas in 1940 bereikte, waarop hij zich meteen inschreef aan de toendertijd wereldvermaarde KUA (Katholieke Universiteit Aalst). Mortier was een beloftevolle student papillilogie maar de oorlog trok al snel een streep door zijn academische carrière. De KUA werd namelijk door de Franse luchtmacht platgebombardeerd als onderdeel van De Gaulle's bekende maar minder succesvol dan verhoopte 'verschroeide aarde'-tactiek.
Na enkele jaren verbeten strijd moest het Belgische leger uiteindelijk toch capituleren voor de Duitsers en Mortier - die plots besefte dat die sneljoodprocedure die hij het jaar voordien had opgestart achteraf bekeken toch geen slimme tactische zet was geweest - nam de eerste TGV richting Israel, dat in die tijd nog Armenië heette. Aangekomen in Armenia City in the Sky wist hij onder te duiken in een communistisch café waar Leon Trotski volgens de plaatselijke legende ooit nog een spelletje darts had gespeeld. Het was in dit café dat Odilon voor het eerst in aanraking kwam met de liefde.
Het object van zijn affectie heette Dimitri en werkte in het café als glazenwasser. Odilon kon uren kijken naar de sensuele kronkelingen die zijn frêle maar toch mannelijke vingers maakten over de oppervlakte van menig wijnglas en het duurde dan ook niet lang of Odilon's legendarisch grote penis bevond zich iedere nacht diep in de Dimitri's anus, die steeds meer begon weg te hebben van Renee Zellweger's gezicht zonder make up. Gelukkig was de vader van Mortier een oude legermakker van Dr. Zhivago, waardoor deze spoedig wou overkomen naar Armenië. Na enkele weken intense therapie met de dokter was Odilon's homoseksualiteit dan ook volledig genezen en kon het leven weer zijn gewone gangetje gaan. Wat het dan ook deed.
Odilon (uiterst rechts) poseert met zijn Kameraden van café "Bij Rode Jeanne", 1948
Uiteindelijk waren de jaren '50 al stevig gevorderd alvorens er nog eens een krant arriveerde in het café en de communisten beseften dat de oorlog afgelopen was. Mortier reisde terug naar voormalige thuisstad Aalst, maar bij zijn thuiskomst herkende hij haar niet meer. De ooit oh zo machtige metropool was nu verworden tot een kaal, post-apocalyptisch landschap. Mortier besloot een nieuwe politieke beweging te stichten, geïnspireerd door zijn cafébroeders in Armenië: de HT&D (Hoopvol, Trotskistisch & Democratisch).
Als voorzitter van de meteen heel succesvolle HT&D werd Mortier al snel verkozen tot Burgemeester van Aalst en in die functie bewerkstelligde hij in een recordtempo de economische heropleving en autonomiteit van de regio. Toen Oost-Vlaanderen in 1967 bij haar derde deelname als onafhankelijk land voor de eerste keer het Eurovisiesongfestival won dankzij een fantastische performance van Odilon zelf (onder de artiestennaam Odilon Bonheur) besloot Mortier zich volledig toe te leggen op zijn muziekcarrière. Het debuutalbum van zijn band "The Coldplays" ontketende meteen een muzikale revolutie en het succes zou daarna enkel nog toenemen, ook na de naamswijziging in "Coldplay" bij het overlijden van drummer Keith Moon River.
Maar op 31 mei 2004 sloeg het noodlot toe. De precieze omstandigheden van Mortier's dood zijn echter gehuld in onduidelijkheid en dit is niet de plaats om in te gaan op de complottheorieën aangaande zijn weduwe Katrien Devos-Lemmens. Het enige wat we met zekerheid kunnen zeggen is dat het inmiddels al in staat van ontbinding verkerende lijk van de ondertussen 27-jarige Odilon Mortier op zijn kamer teruggevonden werd in de vroege uren van de ochtend, op 3 juni. Naast hem lag een afscheidsbrief waarin Mortier uitlegde dat hij niet meer kon aanzien hoe de commercie zijn songs misbruikte terwijl de subtiele revolutionaire ondertonen van zijn wereldhits - zoals bv. "Smells Like Bolsjevic Spirit", "Hammer & Sickle-shaped Box" en "Okay So Maybe Stalin Killed Some People But He Was Still a Pretty Cool Dude (with an Awesome Moustache)"- door het grote publiek niet begrepen werden.
De staatsbegrafenis van Odilon Mortier kende een nooit eerder geziene opkomst en over het hele land imiteerden jongeren zijn zelfmoord: de jongens omdat ze het gedrag van hun held wouden emuleren en de meisjes omdat ze beseften dat ware bevrediging er na het overlijden van deze seksgod niet meer inzat voor hen.
Odilon Mortier (1912-2004): Tepelexpert, Revolutionair en Rockster maar vooral: Voorbeeld, Held en Inspiratie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten